ALMAND - Języki na wolności!

QWERTY

2012-02-12T06:53:00.000-08:00

Czy zastanawialiście się kiedyś nad tym, dlaczego na klawiaturach komputerów, laptopów i maszyn do pisania układ alfabetu łacińskiego jest całkiem odmienny niż ten ogólnie przyjęty?

Otóż cała tajemnica ma swój początek w roku 1878, to wówczas ustalono taki właśnie układ alfabetu na maszynach do pisania, jaki dziś widzimy na klawiaturach naszych komputerów. W jakim celu wprowadzono te zmiany? Sprawa jest prosta i niestety nie ma w niej nic tajemniczego:) Celem było spowolnienie pisania tekstów przez stenotypistki, które doszły wówczas do takiej wprawy w pisaniu i przepisywaniu tekstów na maszynach i robiły to tak szybko, że ruchome części maszyn do pisania zawierające czcionki blokowały się i zacinały uniemożliwiając dalszą pracę.

Dziś nadal widzimy i korzystamy z efektów tego paradoksalnego rozwiązania:)

Najdziwniejsze języki świata

2012-02-11T10:46:00.000-08:00

Austriacki filozof i językoznawca Ludwig Wittgenstein stwierdził: "Granice mojego języka oznaczają granice mojego świata". Obecnie na świecie używa się około 7 tyś. języków. Są jednak i takie języki, którymi posługuje się kilkaset, kilkanaście lub tylko kilka osób. Zaskakujące, jak na nasz XXI wiek, jest również to, że na świecie są (tylko kilka) języki, które dotąd nie zostały jeszcze zbadane. Kiedy pomyślimy o tej ilości języków, tak dalekich od naszego, i znaczeniowo i kulturowo, słowa Wittegensteina nabierają nowej mocy, możemy sobie zdać wówczas sprawę z tego, że tak naprawdę nic o świecie nie wiemy, ponieważ patrzymy na niego tylko przez nasz pryzmat językowy. To powinno stać się dla nas zachętą do ciągłej nauki i poznawania tego, co nowe - języków obcych.

Zostawmy jednak te dygresje filozoficzne i, nie wgłębiając się w nie zanadto (przynajmniej dzisiaj:)), przejdźmy do tematu najdziwniejszych języków świata.

Z pewnością wielu z was zapytanych o to, jakie zna języki sztuczne w pierwszej kolejności poda ESPERANTO. Musicie jednak wiedzieć, że istnieją jeszcze dwa tego rodzaju języki, są to INTERLINGUA - sztuczny międzynarodowy język pomocniczy łączący słownictwo charakterystyczne dla języków romańskich, oraz IDO - sztuczny język powstały w 1908 roku, który nazywa się również "esperanto reformowanym". A czy ktoś z Was wie, że jakiś czas temu powstał jeszcze jeden język sztuczny, tzw. "SIMLISH". Tak, tak, ma rację ten, kto od razu powiązał ten "twór" z bijącą rekordy popularności grą "The Sims". Twórcy gry wpadli na pomysł stworzenia uniwersalnego języka gry, składającego się z 8 liter opartych na grece, natomiast w wymowie tworzącego mieszankę ukraińskiego, nawaho i filipińskiego. Co z tego powstało - oceńcie sami, posłuchajcie znanej piosenki Lily Allen w języku simlish:

Ciekawym językiem, tym razem rzeczywistym, jednak zaliczanym do języków na wymarciu (jak i te kolejne, o których będzie za chwilę) jest język jednego z plemion Indian kanadyjskich, ten język to NUXALK - nie zawiera żadnych samogłosek! Natomiast w Afryce (Boswana, Namibia) istnieje język tzw. MLASKOWY lub KLIKANY. Już teraz możecie posłuchać, jak on brzmi, oto lekcja pierwsza:

Gdyby ktoś chciał się nauczyć nazw kolorów w tym języku, zapraszamy do przećwiczenia :))))

Na uwagę zasługuje również język Indian Hopi. W ich języku nie ma rozróżnienia na czas przeszły, teraźniejszy i przyszły. Indianie Hopi mówią o zdarzeniach w odniesieniu do subiektywnych przeżyć mówiącego, tzn. porozumiewają się w trzech kategoriach: zdarzeniach, uogólnieniach i przewidywaniach. Dla nich istotny jest nie czas danego wydarzenia, ale to, co myśli o nim osoba mówiąca. Zobaczcie przykład:

Językiem opartym na gwizdach i świstach jest język SILBO - posługiwali się nim mieszkańcy wyspy La Gomera, należącej do Wysp Kanaryjskich. Język ten nie wytworzył swojej formy pisanej, a co za tym idzie alfabetu. Używano go do komunikacji w górach:

Tymczasem w Polsce możemy się poszczycić JĘZYKIEM KASZUBSKIM, który dla niezorientowanych brzmi równie egzotycznie, choć może nie aż tak, jak te języki przedstawione powyżej:) Posłuchajcie znanego przeboju grupy Kombi w języku kaszubskim:

Ufff, wyobrażacie sobie, co by było, gdyby któryś z tych języków stał się na tyle popularny, aby zastąpić nam angielski???

O polskim biznesie w Czechach

2012-01-31T11:01:00.000-08:00

Jeżeli znacie język czeski przynajmniej na tyle, aby rozumieć artykuły w gazetach czy internecie, zachęcamy do zapoznania się z portalem www.skocdopolska.cz.

Znajdziecie tu dużo ciekawych wywiadów z Czechami mieszkającymi lub podróżującymi po Polsce, jak również przeczytacie o Polakach prowadzących swoje firmy w republice Czeskiej.

Natomiast wszyscy zainteresowani Polsko-Czeską współpracą handlową powinni zajrzeć na stronę KLUBU POLSKIEGO BIZNESU w Republice Czeskiej. Oprócz interesujących informacji gospodarczych, handlowych i licznych kontaktów do firm czeskich, pragnących nawiązać współpracę z firmami polskimi (i odwrotnie), macie możliwość zamieszczenia na tym portalu swojego CV i jeżeli szukacie pracy - poszerzenia swojego obszaru poszukiwań właśnie o Czechy, do czego gorąco zachęcamy:)

A tych, którzy chcą się nauczyć języka czeskiego zapraszamy na nasze kursy!:)

O polském byznysu v Česku - Skoč do Polska!

Klub Polskiego Biznesu w CzR

Czesi, ach, Czesi! :)

2012-01-20T05:51:00.000-08:00

Czesi to naród dość pragmatyczny i z pewnością zgodzi się z tym każdy, kto przez jakiś czas miał przyjemność mieszkać w Czechach lub współpracować z czeskimi firmami. Jednak wbrew pozorom nie jest to naród pozbawiony fantazji, pewnej dozy szaleństwa i radości. Obejrzyjcie teledysk i posłuchajcie piosenki Rudy z Ostravy, a potem porównajcie z oryginałem:)

Jeżeli chcecie dowiedzieć się, o czym śpiewa Ruda - ZAPRASZAMY NA KURSY JĘZYKA CZESKIEGO!

A teraz voilà: rzeczona piosenka:)

"Polandia, czyli - co obcokrajowcy sądzą o Polsce"

2012-01-19T13:17:00.000-08:00

Wielu z nas nadstawia z ciekawością ucha, kiedy słyszy wypowiedzi obcokrajowców dotyczące naszego kraju. W większości są to opinie pozytywne i wzbudzają nasze niedowierzanie, ponieważ często okazuje się, że pewne nasze przyzwyczajenia innym nacjom wydają się śmieszne czy dziwne.

W związku z tym tematem gorąco polecamy serial internetowy pt. "Welcome to Polandia", w którym ludzie z różnych krajów wypowiadają się na tematy dotyczące codziennego życia w Polsce, opowiadają o sytuacjach, które ich zaskoczyły, podobieństwach między krajami, o zaletach i wadach mieszkania w Polsce. Do tych ostatnich należy niestety brak możliwości porozumiewania się w języku angielskim, ciągle zbyt mało Polaków zna ten język!

Należy podkreślić, że serial zdobył wyróżnienie w Los Angeles, które nadała mu Międzynarodowa Akademia Sztuk Wizualnych w szóstej edycji konkursu W3 Awards.

Wszystkie wyemitowane do tej pory odcinki możecie obejrzeć na stronie www.polandia.wp.tv lub na www.youtube.com. Aby zachęcić Was do obejrzenia, przedstawiamy niżej kilka nagrań.

Czy warto uczyć się języka czeskiego (zwłaszcza we Wrocławiu)?

2012-01-17T06:59:00.000-08:00

We Wrocławiu za 5 miesięcy szykuje się duże wydarzenie futbolowo-kulturowe:). Mowa tu oczywiście o początku rozgrywek EURO 2012 (to dla fanów piłki nożnej) i łączącym się z tym "najazdem" Czechów na stolicę Dolnego Śląska. Czechofile wrocławscy już zacierają ręce i czekają na te liczne możliwości wykorzystania swojej znajomości języka czeskiego i kultury czeskiej. Jest to również spora okazja do nawiązania kontaktów biznesowych z partnerskimi firmami w Republice Czeskiej.

O możliwościach współpracy polsko-czeskiej, tak na polu firmowym, jak i zwykłym - personalnym, kiedy np. szukamy pracy poza Polską, nie trzeba chyba nikomu opowiadać. W obliczu narastającego kryzysu Czechy są jednym z niewielu krajów, w których problemy ekonomiczne nie są tak bardzo odczuwalne na rynku pracy. Należy zaznaczyć, że abyśmy mogli rozpocząć tę współpracę, musimy znać dwa języki obce, wymagane przez naszych ewentualnych pracodawców. Mowa tu o angielskim i oczywiście czeskim.

Nie będę się tu rozpisywać o języku angielskim, o którym wszędzie głośno i jego znajomość w pewnych kręgach jest "oczywistą oczywistością", przytaczając słowa "poety";). Warto natomiast wspomnieć o języku naszych południowych sąsiadów.

Nie od dziś wiadomo, że szukając pracy należy się czymś wyróżnić. Oczywiście wskazane jest tu jakieś szalone hobby, niebywałe doświadczenie zawodowe czy pięknie skonstruowane CV i list motywacyjny. Jednak w dzisiejszych czasach, chyba przyznacie mi rację, jeżeli śledzicie ogłoszenia o pracy, takim "wabikiem" na przyszłego pracodawcę jest znajomość "egzotycznego" języka obcego. Do tych egzotycznych klimatów zalicza się również czeski.

Jestem lektorką języka czeskiego już dobre 7 lat i zdążyłam przywyknąć do stwierdzeń typu: "eeee, po co się uczyć czeskiego, przecież możemy się dogadać...". Owszem, jeżeli chcemy zamówić w czeskiej restauracji smażony ser z piwem, to bez problemu dogadamy się w języku polskim. Jednak jeśli nasze aspiracje są troszkę większe i chcemy porozmawiać z kimś na tematy ekonomiczne, biznesowe czy takie zwykłe, "od serca", w tym wypadku konwersacja w mieszance polsko-czeskiej może przynieść wiele zaskakujących sytuacji i zwrotów akcji (myślę tu np. o słowach, które mają w obu językach podobne brzmienie, ale całkowicie inne znaczenie).

Dlatego gorąco wszystkich zachęcam do nauki tego języka - nie tylko przez wzgląd na czeską literaturę i wybitną kinematografię, ale przede wszystkim ze względu na coraz szersze możliwości współpracy z Czechami na polu biznesowym, kulturowym (dotacje na współpracę przygraniczną i międzynarodowe projekty kulturowe!) i tym zwykłym, związanym z naszym codziennym życiem.

Na koniec chciałabym jeszcze wspomnieć o nowej inicjatywie społeczno-gospodarczej, w której również będzie punktowana znajomość języka czeskiego - już niedługo rozpocznie swoje działania Europejskie Ugrupowanie Współpracy Terytorialnej (EUWT) „Tritia” zrzeszające województwa śląskie, opolskie (Polska), Kraj Morawsko-Śląski (Czechy) i Kraj Żyliński (Słowacja). "TRITIA" będzie realizowała projekty związane z transportem, turystyką, energetyką i kulturą.

Gorąco zachęcam do nauki języka czeskiego! Już dziś możecie zapisać się na kursy organizowane przez nasze Biuro. Każde zajęcia z języka czeskiego prowadzę osobiście i jest dla mnie sprawą honoru i ambicji, aby nauczyć tego pięknego języka każdą zainteresowaną osobę:) Zapewniam Was, że na moich zajęciach nie ma czasu na nudę, są one efektywne i z pewnością spełnią oczekiwania każdego zainteresowanego!

dr Kamila Woźniak

lektorka i tłumaczka języka czeskiego

P.s.

Wszystkim zainteresowanym nauką języków obcych polecam lekturę artykułu "Językowy zawrót głowy" Małgorzaty Lusar.

"Językowy zawrót głowy"

Dlaczego uczymy się języków obcych i co nam to daje?

2012-01-06T08:38:00.000-08:00

Święta za nami i już od tygodnia budzimy się w nowym 2012 roku. Niektórzy zrobili sobie zapewne w związku z tym jakieś noworoczne postanowienia (miejmy nadzieję, że ich dotrzymają!;)). Dla tych, którzy bardzo chcieliby coś sobie postanowić, a nie bardzo wiedzą co, podsuwamy pomysł - rozpoczęcie nauki języka obcego! Niewielu chyba trzeba do tego przekonywać, jednak dla tych mniej zainteresowanych przygotowaliśmy kilka faktów związanych ze znajomością języków obcych. Przeczytajcie, ile możecie zyskać znając jeden, dwa, trzy ... języki obce. Oczywiście wszystkich chętnych do rozpoczęcia nauki ZAPRASZAMY NA NASZE KURSY JĘZYKOWE! Nie zwlekajcie i już od początku nowego roku zainwestujcie w swój rozwój, to, co robicie dla siebie zawsze się Wam opłaci! A teraz trochę ciekawostek:

Według najnowszych badań m. in. socjologów można wyodrębnić kilka najważniejszych powodów, dla których uczymy się języków obcych, są to np.:

znalezienie lepszej pracy w kraju
znalezienie i rozpoczęcie pracy w innym kraju
podjęcie nauki za granicą
wyjazdy turystyczne
własna satysfakcja
zainteresowanie kulturami innych krajów i chęć poszerzenia grona znajomych
codzienna konieczność posługiwania się językiem obcym w miejscu pracy

Co ciekawe, na początku XXI wieku przeważały względy zawodowe, natomiast po mniej więcej 2005 r. ważniejsze stały się: własna satysfakcja, wyjazdy turystyczne i chęć zdobycia nowych znajomych. Być może wynika to między innymi z tego, że jesteśmy coraz bardziej ciekawi świata nie tylko zawodowo, ale przede wszystkim prywatnie. Inne kultury, języki, literatura - wszystko to jest dziś na wyciągnięcie ręki, a bariera pozostaje tylko jedna - znajomość języków obcych.

Głównymi powodami nieuczenia się języków są przede wszystkim: brak czasu, motywacji i pieniędzy. Nota bene - jeżeli to są również Wasze powody, to my Wam pomożemy. Kursy, organizowane przez Biuro tłumaczeń i szkoleń Almand są na każdą kieszeń (ceny ustalamy indywidualnie), są motywujące - uczycie się nie tylko języka, ale macie możliwość poznawania kultury danego kraju, a z brakiem czasu walczymy, dojeżdżając do każdego Klienta do pracy lub do domu. Koniecznie zajrzyjcie na naszą stronę www lub tutaj, do zakładek kursy językowe i aktualności językowe!

Jak się okazuje, wpływ na naukę języków obcych ma również płeć. Tu dominują kobiety, jako te, które najchętniej uczą się innych języków oraz znają więcej niż jeden język obcy. Niestety nie przekłada się to na zarobki i np. mężczyźni znający jeden język obcy zarabiają średnio 60% więcej niż kobiety o tej samej umiejętności, znajomość dwóch języków obcych to dla mężczyzny zarobek o 79% wyższy od zarobków kobiety również znającej 2 języki.

Szersze informacje na ten temat, jak również ciekawe tabelki do analizowania (to dla umysłów ścisłych;)) znajdziecie w artykule pt. "Wynagrodzenie a znajomość języków obcych". Zachęcamy do lektury! I do rozpoczęcia nauki z Biurem Almand :)

Artykuł "Wynagrodzenie a znajomość jezyków obcych"

Czarodziejski świat Bruno Aveillana

2011-12-13T01:59:00.000-08:00

Świat reklamy nie musi być nudny i oczywisty. Wszyscy, którzy interesują się formą przekazu reklamowego, jak również Ci zainteresowani fotografią lub kulturą Francji z pewnością znają (a może tylko słyszeli) prace Bruno Aveillana.

Bruno Aveillan to artysta multimedialny, fotograf i reżyser pochodzący z Francji. Jest twórcą filmów eksperymentalnych, instalacji artystycznych i niecodziennych fotografii. Dziś chcielibyśmy zaprezentować tylko część jego pracy twórczej - filmy reklamowe.

Świat, który w nich kreuje, jest miejscem czarodziejskim, o płynnych, niewyraźnych kształtach i zatartych granicach między jawą a snem. Jest to przedstawiony poetycko świat marzeń, którego głównym elementem jest natura. Cechą charakterystyczną filmów reklamowych Aveillana jest niekonwencjonalne przedstawienie przyrody, która czasem jest straszna i niepokojąca, aby za chwilę pokazać swoje drugie, wspaniałe oblicze. Obrazy, które widzimy, wywołują wręcz metafizyczne przeżycia, tworzone przez niesamowity, tajemniczy klimat z pogranicza snu i nieokiełznanych wizji. Cały ten nastrój budują zamglone, nieostre zdjęcia, gra światła i cienia, kontrastowe, pastelowe kolory. Są to bardzo plastyczne ujęcia, w których liczy się każdy szczegół. Sami zobaczcie i oceńcie... Poniżej tylko kilka reklam jego autorstwa, ale jakże pięknych i niepokojących zarazem!

Top 30 języków obcych

2011-12-12T01:56:00.000-08:00

Czy wiedzieliście, że językiem angielskim jako ojczystym posługuje się "tylko" 340 milionów ludzi, natomiast hiszpański jest językiem ojczystym aż 350 milionów ludzi?

Jeżeli chcielibyście rozpocząć naukę języka obcego, a nie bardzo możecie się zdecydować, który wybrać - przeczytajcie poniższy ranking i zapoznajcie się z ofertą proponowanych przez nas kursów językowych - ALMAND - macie to na końcu języka :)

Top 30 Languages by Number of Native Speakers

	Language	approximate # of speakers	Where is it spoken as an official language?
1.	Mandarin Chinese	NATIVE: 873 million 2nd: 178 million TOTAL: 1.051 billion	OFFICIAL: People's Republic of China, Republic of China, Singapore
2.	Hindi	NATIVE: 370 million 2nd:120 million TOTAL: 490 million	OFFICIAL: India, Fiji
3.	Spanish	NATIVE: 350 million 2nd: 70 million TOTAL: 420 million	OFFICIAL: Argentina, Bolivia, Chile, Colombia, Costa Rica, Cuba, Dominican Republic, Ecuador, El Salvador, Equatorial Guinea, Guatemala, Honduras, Mexico, Nicaragua, Panama, Paraguay, Peru, Spain, United States (New Mexico, Puerto Rico, Uruguay, Venezuela
4.	English	NATIVE: 340 million TOTAL: 510 million	OFFICIAL: Antigua and Barbuda, Australia, The Bahamas, Bangladesh, Barbados, Belize, Botswana, Brunei, Cameroon, Canada, Dominica, Ethiopia, Eritrea, Fiji, The Gambia, Ghana, Grenada, Guyana, Hong Kong (People's Republic of China), India, Ireland, Jamaica, Kenya, Kiribati, Lesotho, Liberia, Malawi, Maldives, Malta, Marshall Islands, Maritius, Micronesia, Namibia, Nauru, New Zealand, Nigeria, Pakistan, Palau, Papua New Guinea, Philippines, Rwanda, Saint Kitts and Nevs, Saint Lucia, Saint Vincent and the Grenadines, Samoa, Seychelles, Sierra Leone, Singapore, Solomon Islands, Somolia, South Africa, Sri Lanka, Swaziland, Tanzania, Tonga, Trinidad and Tobago, Tuvalu, Uganda, United Kingdom, United States, Vanuatu, Zambia, Zimbabwe.
5.	Arabic	NATIVE: 206 million 2nd: 24 million TOTAL: 230 million [World Almanac est. total 255 million]	OFFICIAL: Modern Standard Arabic: Algeria, Bahrain, Chad, Comoros, Djibouti, Egypt, Eritrea, Iraq, Israel, Jordan, Kuwait, Lebanon, Libya, Morocco, Niger, Oman, Palestinian Territories, Quatar, Saudi Arabia, Somalia, Sudan, Syria, Tunisia, United Arab Emirates, Western Sahara, Yemen. \| Hasaniya Arabic: Mauritania, Senegal NATIONAL: Mali Note: These figures combine all the varieties of Arabic. Some data sources, e.g. CIA World Fact Book, World Almanac, Ethnologue, treat these varieties as separate languages.
6.	Portuguese	NATIVE: 203 million 2nd: 10 million TOTAL: 213 million	OFFICIAL: Angola, Brazil, Cape Verde, East Timor, Guinea-Bissau, Macau (People's Republic of China), Mozambique, Portugal, São Tomé e Príncipe.
7.	Bengali	NATIVE: 196 million TOTAL: 215 million	OFFICIAL: Bangladesh, India (Tripura, West Bengal)
8.	Russian	NATIVE: 145 million 2nd: 110 million TOTAL: 255 million	OFFICIAL: Abkhazia (part of Georgia), Belarus, Kazakhstan, Kyyrgyzstan, Russia, Transnistria (part of Moldova).
9.	Japanese	NATIVE: 126 million 2nd: 1 million TOTAL: 127 million	OFFICIAL: Japan, Palau
10.	German	NATIVE: 101 million 2nd: 128 million TOTAL: 229 million	OFFICIAL: Austria, Belgium, Germany, Italy (South Tyrol), Liechtenstein, Luxembourg, Poland, Siwtzerland

	Language	# of speakers	Where is it spoken as an official language?
11.	Panjabi	Western: 60 million Eastern: 28 million TOTAL: 88 million	OFFICIAL: India (Punjab) NATIONAL: Pakistan
12.	Javanese	76 million	OFFICIAL: Indonesia (esp. Java)
13.	Korean	71 million	OFFICIAL: North Korea, South Korea
14.	Vietnamese	NATIVE: 70 million 2nd: 16 million TOTAL: 86 million	OFFICIAL: Vietnam
15.	Telugu	NATIVE: 70 million 2nd: 5 million TOTAL: 75 million	OFFICIAL: India (Andhra Pradesh)
16.	Marathi	NATIVE: 68 million 2nd: 3 million TOTAL: 71 million	OFFICIAL: India (Daman and Diu, Goa, Maharashtra)
17.	Tamil	NATIVE: 68 million 2nd: 9 million TOTAL: 77 million	OFFICIAL: India (Tamil Nadu), Singapore, Sri Lanka
18.	French	NATIVE: 67 million 2nd: 63 million TOTAL: 130 million	OFFICIAL or NATIONAL: Belgium, Benin, Burkina Faso, Burundi, Cameroon, Canada, Central African Republic, Chad, Comoros, Congo-Brazzaville, Congo-Kinshasa, Côte d'Ivoire, Djibouti, Equatorial Guinea, France, French Polynesia, Gabon, Guernsey, Guinea, Haiti, India (Karikal, Pondicherry), Italy, Jersey, Lebanon, Luxembourg, Madagascar, Mali, Martinique, Mauritius, Mayotte, Monaco, New Caledonia, Niger, Rwanda, Senegal, Seychelles, Switzerland, Togo, United States (Louisiana), Vanuatu.
19.	Urdu	NATIVE: 61 million 2nd: 43 million TOTAL: 104 million	OFFICIAL: India (Jammu and Kashmir), Pakistan.
20.	Italian	61 million	OFFICIAL: Croatia (Istria Country), Italy, San Marino, Slovenia, Switzerland.

	Language	# of speakers	Where is it spoken as an official language?
21.	Turkish	NATIVE: 60 million 2nd: 15 million TOTAL: 75 million	OFFICIAL: Bulgaria (Kurdzhali Province and areas of South and East Bulgaria), Cyprus, Turkish Republic of Northern Cyprus, Turkey
22.	Persian	54 million	OFFICIAL: Afghanistan, Iran, Tajikistan.
23.	Gujarati	46 million	OFFICIAL: India (Gujarat, Daman and Diu, Dadra and Nagar Haveli).
24.	Polish	46 million	OFFICIAL: Poland
25.	Ukrainian	39 million	OFFICIAL: Ukraine, Transnistria (part of Moldova).
26.	Malayalam	37 million	OFFICIAL: India (Kerala, Lakshadweep, Mahe).
27.	Kannada	NATIVE: 35 million 2nd: 9 million TOTAL: 44 million	OFFICIAL: India (Karnataka).
28.	Oriya	32 million	OFFICIAL: India (Orissa).
29.	Burmese	NATIVE: 32 million 2nd: 10 million TOTAL: 42 million	OFFICIAL: Myanmar.
30.	Thai	NATIVE: 20 million 2nd: 40 million TOTAL: 60 million	OFFICIAL: Thailand.

źródło: www: http://www.vistawide.com

Jak rozmawiać z niemowlakiem?

2011-12-11T06:57:00.000-08:00

Temat ten jest ostatnio dość popularny na forach internetowych dotyczących rozwoju niemowląt i dzieci, a że dotyczy nauki języka jak by nie było obcego, postanowiliśmy krótko przedstawić to zagadnienie również na naszym blogu językowym.

Słowa, które zaczyna wypowiadać dziecko, pojawiają się około pierwszego roku jego życia, a nieporadne zdania zaczyna ono układać w wieku około dwóch lat (oczywiście zdarzają się wyjątki:)). Czy jednak mamy muszą aż tak długo czekać na to, aby porozumieć się ze swoim maluchem? Kiedy już rozpoznawanie potrzeb dziecka tylko po jego płaczu staje się niewystarczające, do akcji wkracza język migowy. Okazuje się, że dziecko jeszcze przed ukończeniem pierwszego roku życia umie koordynować ruchy własnych rąk i właśnie dzięki temu może się porozumiewać z otoczeniem.

Na pomysł wprowadzenia języka migowego jako narzędzia do porozumiewania się z niemowlakami wpadł w latach siedemdziesiątych amerykański psycholog i tłumacz języka migowego Joseph Garcia. Jego metoda nazwana SIGN2BABY polegała na stopniowym wprowadzaniu znaków języka migowego podczas wykonywania codziennych czynności i zabaw z dzieckiem. Podstawową, najważniejszą zasadą jego pomysłu było jednoczesne miganie i mówienie, tak, aby dziecko łączyło słyszane dźwięki, słowa z gestem, znakiem. Aby metoda przyniosła skutek, miganie musi być systematyczne i konsekwentne. Gest zawsze musi być poprzedzony słowem. Miganie bardzo dobrze wpływa na rozwój intelektualny dziecka, rozwija koordynacje ruchów, spostrzegawczość, pamięć. Dzieci, które opanowują mowę ciała w przyszłości potrafią lepiej wyrażać swoje uczucia i emocje. Każda mama może sama wymyślić swój system znaków lub podeprzeć się już ustalonymi znakami migowymi, przeznaczonymi właśnie dla maluchów poniżej 1 roku życia, są to tzw. "Baby Signs" czyli polskie Migusie.

Zestaw tych podstawowych znaków możecie obejrzeć na tej stronie:

SŁOWNICZEK BOBOMIGOWY

A więc zachęcamy do migania! :)

Jakość życia za granicą

2011-11-29T04:03:00.000-08:00

Zastanawialiście się kiedyś nad tym, z czego wynika fakt, że w niektórych krajach ludziom żyje się łatwiej, lepiej, a w innych jakość życia jest oceniana dość nisko? A właściwie w jaki sposób i za pomocą jakich narzędzi można zmierzyć jakość naszego życia, czy to jest w ogóle w jakikolwiek sposób "policzalne"? Otóż tak, jest to możliwe! Badaniami jakości życia ludzi w różnych zakątkach świata zajmuje się od 1995 roku organizacja UNDP (United Nations Development Programme). Informacje o ocenach warunków życia w konkretnych krajach opierają się na tak zwanym indeksie ludzkiego rozwoju. Stanowi on kombinację całego szeregu wskaźników, np. ekonomicznych i socjalnych, takich jak: m. in. średnia długość życia, dostęp do wykształcenia, równe szanse obu płci w życiu społecznym i zawodowym, dostęp do wody pitnej, ochrona zdrowia itp.

Zgodnie najnowszymi badaniami UNDP dziesięć pierwszych państw, gdzie żyje się najlepiej, to:

1. Norwegia

2. Australia

3. Nowa Zelandia

4. USA

5. Irlandia

6. Lichtenstein

7. Holandia

8. Kanada

9. Szwecja

10. Niemcy

W tym zestawieniu miejsce 20. zajmuje Francja, 23. Hiszpania, 24. Włochy, 27. Czechy, natomiast Polska plasuje się na miejscu 39.

Jeżeli chodzi o konkretne miasta europejskie, to według badań najlepiej żyje się w Wiedniu, Zurichu i Genewie. Spośród miast byłego bloku komunistycznego najwyżej oceniana jest Praga - tu mieszka się najbezpieczniej i na najwyższym poziomie ekonomicznym i społecznym.

Do Pragi z Wrocławia jest tylko 260 km, a więc - UCZMY SIĘ CZESKIEGO, kto wie, gdzie zapędzi nas los:)

Już dziś możecie rozpocząć naukę tego języka na naszych kursach, zapraszamy! A więcej informacji na temat najnowszych badań w omawianej dziedzinie znajdziecie na tych stronach:

HUMAN DEVELOPMENT REPORTS

oraz tu, w języku polskim:

UNITED NATIONS DEVELOPMENT PROGRAMME

Learning English pronunciation :)

2011-11-22T05:10:00.000-08:00

Dziś coś dla tych, którzy nie radzą sobie z fonetyką języków obcych.

Nie od dziś wiadomo, że język polski jest wyjątkowo trudnym językiem. Nasze "sz,cz,dż,rz,dź,ź,ś,ć" spędzają sen z powiek wielu Włochom, Anglikom czy Francuzom, bo jak tu usłyszeć różnicę między "cieszę się" a "czeszę się"?! Ku pokrzepieniu serc postanowiliśmy pokazać Wam filmik dowodzący, iż każdy może mieć problemy z nauką poprawnej wymowy bez względu na to, czy uczy się języka polskiego, francuskiego, czeskiego czy angielskiego.

Obejrzyjcie filmik i zwróćcie również uwagę na lektorkę. Doceńcie jej cierpliwość i chęć osiągnięcia sukcesu dydaktycznego! Tacy właśnie lektorzy - cierpliwi, uczący z entuzjazmem i energią, kreatywni, a przede wszystkim prawdziwi fachowcy w swojej profesji - prowadzą nasze kursy!

Tak więc - miłego oglądania i do zobaczenia na naszych kursach :) Have fun!

LEARNING ENGLISH PRONUNCIATION :)))

Idiomatyczne problemy :)

2011-11-18T11:45:00.000-08:00

Jednym z ciekawszych zagadnień w nauce języków obcych są idiomy. Słowo "idiom" po łacinie oznacza coś specyficznego dla danego języka, jakąś językową osobliwość. Idiomy mają to do siebie, że nie można podawać ich dosłownego znaczenia, często też w każdym kraju jakieś zjawisko kulturowe, społeczne czy po prostu nastrój wyraża się za pomocą całkowicie innych znaczeń, słów, kontekstów. To nie lada gratka dla tłumaczy, znaleźć odpowiednik obcego idiomu w swoim własnym języku! Czasem takie poszukiwanie np. polskich odpowiedników może skłaniać do głębszych socjologicznych i kulturowych rozmyślań :)

Niżej przedstawiamy kilka odpowiedników naszego powiedzenia "Czeski film - nikt nic nie wie".

Zastanawialiście się kiedyś, od czego ten idiom pochodzi? Otóż jego źródłem jest czechsłowacki film z 1947 roku pod tytułem "Nikt nic nie wie". Film ten ośmieszał władze okupacyjne z okresu II wojny światowej i tak spodobał się Polakom, że w sytuacjach dziwnych, niezrozumiałych, absurdalnych, mówili właśnie "Nikt nic nie wie" - po prostu : czeski film! A jak to wygląda w innych językach? Zobaczcie poniżej:

język czeski - tu znajdziemy podobny idiom, który brzmi: "španělská vesnice" - czyli hiszpańska wioska
język niemiecki - ktoś, kto nic nie rozumie z zaistniałej sytuacji powie: "Ich verstehe nur Bahnhof!" - co w dosłownym tłumaczeniu oznacza, że się rozumie tylko dworzec :)
język angielski - tu nasz idiom będzie miał postać zdania: "It is like snow in Holland" - To jest jak śnieg w Holandii.
język francuski - "C’est de l’hébreu" - co w wolnym tłumaczeniu oznacza, że coś jest po hebrajsku.
język hiszpański - Hiszpanie stwierdzą: "Está en chino." - To jest po chińsku.
język włoski - "Questo per me è arabo." - To jest dla mnie jak arabski.
język rosyjski - "Это для меня китайская грамота." - w wolnym tłumaczeniu "To dla mnie chiński patent"
język łaciński - "Graecum est, non legitur!" - "To po grecku, nie można przeczytać"

Tak więc widzicie, prawdziwa wieża Babel...:)

Ach te języki obce...

2011-11-16T04:06:00.000-08:00

Umiejętność biegłego posługiwania się językami obcymi jest dziś uważana za rzecz naturalną. W swoim otoczeniu zapewne macie ludzi, którzy płynnie mówią w jednym, dwóch, czasem trzech językach. Poligloci są obiektem westchnień wielu pracodawców, dlatego czasem podczas rozmów o pracę trochę przerysowujemy nasze umiejętności językowe ;) Obejrzyjcie ten krótki filmik - główna bohaterka z pewnością nie uczęszczała na nasze kursy!!

Trochę o czeskiej fotografii

2011-11-16T02:34:00.001-08:00

Z czym skojarzą Wam się Czechy, jeżeli mowa o kulturze? Hmm,pewnie wielu zacznie od Vondračkovej, Gotta i oczywiście Nohavicy. Dalejdojdzie Krecik, Sąsiedzi i Szpital na peryferiach. Kultura to również kuchnia,a więc knedle i piwo:) A czy coś wiecie o przedstawicielach czeskiejfotografii? Poniżej chcielibyśmy przybliżyć Wam sylwetkę jednej, że znanychczeskich fotograficzek - Sary Saudek. Być może dla wielu z Was to nazwiskonie jest obce. Sara Saudek to autorka wielu kontrowersyjnych fotografii, któremożecie obejrzeć na jej stronie internetowej www.saudek.com. Poniżej zachęcamydo przeczytania wywiadu, którego specjalnie dla naszego Biura tłumaczeń i szkoleń Almand udzieliła Sara.

Miłej lektury i ...... napiszcie, co myślicie o niej jako fotografce i kobiecie ;)

„Świat jest jak skłócone małżeństwo przed rozwodem”
Ludziom ciężko ją sklasyfikować i włożyć do odpowiedniej szufladki. WCzechach albo ją kochają, albo nienawidzą. Ona sama nie przejmuje się tym, co oniej mówią inni, bo uważa, że w życiu są ważniejsze sprawy, na przykład jejczwórka dzieci, partner Samuel i oczywiście fotografowanie. Rozmowa z SarąSaudkową, autorką kontrowersyjnych fotografii i wyznawczynią równiezaskakujących poglądów.
Sara Saudek urodziła się 1967 roku na Morawach. Ukończyła studia ekonomiczne,ale w życiu zawodowym bardziej ciągnęło ją do świata sztuki, niż analizowaniahossy i bessy na światowej giełdzie. Była modelką, później prowadziła wtelewizji program o dość frywolnym charakterze i nadawany po północy. Prawdziwakobieta renesansu – autorka książek o fotografowaniu, malarka, a ponad wszystkofotografka oraz mama czwórki dzieci. Kobieta z wielkim życiowym doświadczeniem,ale przede wszystkim niezwykle ciekawa osobowość. Dzika, wrażliwa, tajemnicza,romantyczna, a do tego niezależna. Sama o sobie mówi, że słucha serca iinstynktu, kocha ludzi i nie trwoni życia na niepotrzebne sprawy. Największyszum wokół jej osoby wzbudziło wydarzenie, które miało później wielki wpływ najej dalsze życie zawodowe i prywatne. Swego czasu wszystkie plotkarskieczasopisma w Czechach rozpisywały się o związku Sary z dużo starszym i wielcekontrowersyjnym fotografem Janem Saudkiem. Została jego prawą ręką, managerką iżyciową partnerką. A wszystko zaczęło się od podziwu dla fotografii Jana. Saraw wielu wywiadach podkreśla, że w życiu zdarzają się rzeczy, których nie możnazaplanować, w związku z tym należy zostawić sobie miejsce na przypadek inadzieję. To właśnie one są dla Sary motorem napędzającym każdy dzień. Stałasię więc asystentką Jana Saudka jakby trochę przez przypadek, jednak nieukrywa, że wyszła temu zdarzeniu na przeciw. Zaczęło się od fascynacji ipodziwu dla twórczości, które przeszły później w silną potrzebę poznaniaMistrza. Ich spotkanie zawodowe przemieniło się w długoletni związek,zakończony jednak rozstaniem. Smaczku całej historii dodał fakt, iż powodemrozstania z Janem była nowa miłość Sary – Samuel Saudek, syn Jana. To właśnie znim artystka ma obecnie czwórkę dzieci i razem prowadzą jej fotograficzneatelier. Sara Saudek fotografuje od 1999 roku. Niektórzy krytycy twierdzą, żew swej sztuce przegoniła już Mistrza Jana, dla wielu, jak sama twierdzi, jestjednak, pomimo wielu sukcesów w kraju i za granicą, tylko „tą“ Saudkową – zbytpewną siebie, zbyt rudą, zbyt chudą, a nade wszystko - kobietą fotografującąakty! Do tego jeszcze nie tak całkiem głupią, jak by niektórzy chcieli.Wszystko co inne, niepodchodzące pod pewne konwenanse i reguły, jest więc zgóry skazywane na pomówienia, nienawiść i lekceważenie. A co na to Sara? Nic.Po prostu robi swoje i jest w tym diabelsko dobra!

Co przynosi pani szczęście oprócz rodziny i fotografowania?
Właśnie kombinacja tego, co zostało tu wymienione – biegam w tę i z powrotemmiędzy rodzinką a pracą
i te dwie rzeczy przynoszą mi radość i dodają energii. Nie chciałabymrezygnować z jednego czy drugiego.
A tak nawiasem mówiąc – do szczęścia nie potrzeba przecież niczegonadzwyczajnego – ono jest w nas.
Kiedy robimy to, co nas cieszy i kiedy otaczamy się tymi, których kochamy,właśnie wtedy możemy czuć się
szczęśliwi. Wszystko inne to balast, przesądy, strata czasu i sił.

Dlaczego właściwie zajęła się pani fotografowaniem, gdzie szuka paniinspiracji?
Czy ja wiem? Jest to chyba dawna potrzeba zostawić po sobie i o sobie wiadomość– te zdjęcia mówią
o mnie o wiele więcej niż byłabym chętna sama o sobie zdradzić. Przyciąga mniedo tego fantazja,
próba zatrzymania czasu i uchwycenia wszystkiego, co niezawodnie przeminie, ana czym mi zależy...
Inspiruje mnie wszystko – zapach, wspomnienie, spojrzenie, opowieść. Wystarczytylko obserwować,
nasłuchiwać i starać się zrozumieć. Nie gapić się tępo przed siebie.

Które ze zdjęć pani autorstwa jest tym najważniejszym, najlepszym?
Kocham je wszystkie jakby były moimi dziećmi, są moim odbiciem i nie maznaczenia, że jakieś jest lepsze
czy słabsze. Nie jestem doskonała, doskonałość mnie przeraża – właśnie takie sąmoje zdjęcia.
Ale ważne są te, które były początkiem mojej własnej drogi – mężczyznarzucający kaczki na wodzie,
pocałunek widziany od dołu, dziewczynka zjeżdżająca po poręczy, rzeczy ważne idostojne, ale ukazane z
lekkością...

Dlaczego kobiety pozwalają, aby pokazywała pani na swych zdjęciach ichfizyczne niedoskonałości? Co dla nich oznacza zrobienie zdjęcia, odsłaniającego często to, co zazwyczajchcą skrywać?
Wynika to z tego, że fizyczne niedostatki nie istnieją – to my jedyniepoddaliśmy się dyktatowi dziwnego,
sztucznego piękna. Piękno ma przecież tysiące postaci i nie da się powiązać zsamym tylko wymiarem i wagą.Czy my jesteśmy mutantami, kupą silikonu i retuszu? Jesteśmy ludźmi z mięsa ikości, a każdy ma w sobie tajemnicę, historię, nabój pełen emocji. Każdy z nas, dzięki bogu, jest inny –inaczej na świecie panowałaby bezgraniczna nuda. Ludzie, których fotografuję, wiedzą, że ich nie obnażam zżądzy, ani z potrzeby ich urażenia czy poniżenia – ujawniam w nich to, co skrywają pod warstwamiprzesądów i ubrań, a to jest dla nich wielce oczyszczające i wyzwalające.

W jaki sposób znajduje pani swoje modelki?
Nie szukam ich – same przychodzą. To jest jak śniegowa kula, do którejprzyczepiają się kolejne i kolejne
warstwy śniegu – koleżanka przyprowadza sąsiadkę, ta siostrę, tamta koleżankę zklasy...
Poza tym całkowicie wystarcza mi własna rodzina i przyjaciele. Więcej niepotrafię już ogarnąć.
Zostawiam to przypadkowi – czasem wejdzie człowiek, który jest jak dar niebios– inspiruje i przyciąga
jakby jego wewnętrzny nabój był nie do wyczerpania. I to jest wielkie szczęściepracować z kimś takim.
Każdy człowiek ma w sobie inny nabój, inne światło – z jednego wszystkowyczerpiesz już przy pierwszej
fotografii, z innym możesz pracować przez lata – tak jakby to były sandałki najeden sezon lub dobre,
ręcznie uszyte buty na całe życie.

Istnieją w fotografii jakieś „genderowe“ stereotypy i czy można się ichpozbyć np. jeśli chodzi
o kobiecość i piękno?
Być może jest to dosyć nieoczekiwane, aby kobieta fotografowała kobiece imęskie akty.
I potem tak to właśnie zgodnie z tą "nieoczekiwanością" wygląda –świat jest zawalony obrazkami odważnie
eksponowanych kobiecych ciał, to tak jakby dziewczyny szły prosto na rzeź. Towynika z tego, że mężczyźni
zwykle fotografują sposobem łowcy – schwytać, rozszarpać, pożreć. Kobieta doaktu podchodzi delikatniej,
bardziej tajemniczo, nie tak otwarcie – kobieta fotografuje wspomnienia izapachy, mężczyzna mięso i rozkosz. Nie myślę tego negatywnie, ale mężczyzna ikobieta naprawdę są całkiem innymi stworzeniami.

Co zatem we współczesnej sztuce oznacza nagie ciało?
Mówi się „szczęście smakuj powoli“. To jest jak z przyprawami korzennymi –kiedy je przetniemy,
zabijemy oryginalny smak i na koniec już nam to w ogóle nie smakuje. Tak samomoże nam się przejeść
nagość, jeżeli jesteśmy nią otoczeni. Idealny akt nie obnaża całkowicie idzięki temu mamy uczucie,
że czujemy wydobywający się z niego zapach skóry.

Czy w związku z tym istnieje jeszcze dziś pojęcie „tabu“ w sztuce?
Taką granicę tabu każdy z nas ma gdzie indziej. Niektórzy na tzw. obalaniu tabubudują swoją karierę,
ale dla mnie takie uganianie się za tym jest bezsensowne. To jest nudne. Czczętajemnicę i nie bawi mnie
gapienie się na pozornie sensacyjne zdjęcia czy obrazy, które mają doprowadzaćludzi do rozpaczy lub
chcą nami cisnąć o ziemię do utraty przytomności. Ja nie fotografuję niczego,czym mogłabym kogoś urazić
lub mu tym ubliżyć. Gwałt, ból – nigdy. Życie pachnie mi czymś innym.

Czyli nie lubi pani prowokować?
Nie bardzo, po prostu robię wszystko po swojemu – a jeżeli to kogoś prowokuje,to już mnie to nie interesuje. Życie jest zbyt krótkie, żebym traciła czas nazastanawianie się „co na to powiedzą ludzie“. Ci ludzie nie zapłacą za ciebieczynszu, ani nie zaboli ich za ciebie kolano, kiedy upadniesz.

Co dziś może zainteresować jeszcze ludzi w sztuce? Czy sztuka w ogóle jestnam jeszcze potrzebna?
Myślę, że powinniśmy otaczać się pięknymi rzeczami, a jeżeli nie jesteśmy wstanie tego dosięgnąć,
wystarczy, że będziemy patrzeć na ręce naturze, która potrafi ukazać prawdziwepiękno.

Polski reportażysta, Mariusz Szczygieł, napisał ostatnio interesującąksiążkę dotyczącą czeskiej
kultury i jej przedstawicieli. Jeden z rozdziałów dotyczy Jana Saudka i pani.Czuje się pani częścią
czeskiej kultury?
To jest piękna myśl. A jeszcze lepsze jest wyobrażenie, że uda mi się stworzyćfotografię, która przekroczy
granice i mnie przeżyje.

Sara Saudek jako fotografka – jaka jest, czego musi się jeszcze nauczyć, amoże już wszystko
umie?
Ja? Ja sobie jedynie ot tak chodzę po świecie z aparatem i stadem dzieci, ipróbuję wessać do swoich
negatywów wszystko, co spotykam: radość, smutek, pożądanie, samotność, miłość,zapach dzieci... na boga,
to się chyba nigdy nie stanie, abym wszystko umiała – w fotografowaniu pięknejest to, że można
ciągle i ciągle szukać czegoś nowego, i to odnajdywać, i tak bez końca.Życzyłabym sobie, abym nigdy nie
straciła umiejętności postrzegania świata oczami dziecka, jeszczeniezakurzonymi, czystymi i spragnionymi.

Czuje się pani bardziej nowoczesną feministką czy kobietą domową?
A jaka to różnica? Podoba mi się sposób, w jaki mężczyźni i kobiety różnią sięod siebie, jak się dopełniają i
że nigdy nie mogą siebie zrozumieć. To mnie bardzo bawi. Jestem kurą domową,ale mój partner też nią jest,
to przecież nasz wspólny dom. Każde z nas robi to, co umie, może i na co maakurat czas, nie mamy spisu
kobiecych i męskich prac domowych, to przecież bez sensu. Nie wiem, czy jestemnowoczesna, ale
intuicyjnie czuję, że kobieta i mężczyzna to kumple, którzy się przyciągają ipotrzebują nawzajem.
Niezwykle zabawne jest poszukiwanie sposobów na wspólne życie. Kobieta robibłąd, kiedy daje się
opanować mężczyźnie lub kiedy stara się go zmienić – im obojgu ujmuje tymatrakcyjności, pewności siebie
i energii.

Jest pani bardzo tolerancyjna w stosunku do mężczyzn. Pozwala pani naniewierność i niedojrzałe zachowanie, często to usprawiedliwiając.
Pozwalam? A myślisz, że facet będzie się pytał, czy pozwolisz mu na skok w bokz sąsiadką?
Mężczyźni to takie zwierzątka, które nie mogą odpowiadać za to, że sąprześladowane przez swoje popędy
to natura każe im rozsiewać swoje geny. Ja nie pozwalam, ja to akceptuję jakofakt. Z mężczyznami jest
trochę jak z pieskami – kiedy się je trzyma za krótko, warczą, są nieprzyjemnei na koniec przegryzają smycz
i lecą za jakąś wybrudzoną suczką. Kiedy im się jednak poluzuje tę smycz, są szczęśliwei na koniec chętnie
wracają do miejsc, które znają, gdzie już na nie czeka jedzonko i głaskanie.Jakie tam potem wyrzuty, po co
sobie psuć humor?

Jakie są w takim razie współczesne kobiety? Czy przypadkiem nie jesteśmywszystkie po trosze
modelkami i aktorkami, które ciągle coś udają?
Tak jest, dlatego, że kobiety sobie nie ufają i podtrzymują swoją pewnośćsiebie tylko przez udawanie kogoś,
kim nie są. Wynika to z tego, że ulegają temu, co się na nie wysypuje zczasopism, telewizji, filmów, reklamy...
Gdyby to zlekceważyły i oparły się na własnym powabie i osobowości, mężczyznomzaparłoby dech w
piersiach. Nie ma nic lepszego niż ludzie, z których płynie naturalność iradość – od razu czujemy się z nimi
dobrze.

Co panią denerwuje we współczesnym świecie? Jak pani ten świat odbiera?
Denerwuje mnie to, że świat jest jak pokłócone małżeństwo tuż przed rozwodem.
Dlatego staram się ten swój świat dopieszczać i strzec – on jest moimbogactwem.

Nauka języków obcych jest jak taniec!?

2011-11-15T03:12:00.000-08:00

Nie będziemy tu pisać o szczegółach naszej oferty, o tym wszystkim dowiecie się ze strony www.almand.pl.:)

Zapewne wielu z Was ciekawi jednak, skąd wzięła się nazwa naszego Biura i jaki to ma związek z tym, czym się zajmujemy.

Słownik języka polskiego podaje, że Almand to rodzaj tańca dworskiego o umiarkowanym tempie. A czym jest taniec w ogóle? Niektóre z definicji mówią, że taniec to "przejaw kultury związany z określonym środowiskiem i określoną funkcją, poruszanie się w rytm muzyki, zazwyczaj parami lub w grupie, albo w pojedynkę". I to właśnie stanowi sedno naszej działalności, czyli przede wszystkim nauczania języków obcych!

Czyż język nie jest właśnie przejawem kultury, związanym z jakimś określonym środowiskiem? (język obcy biznesowy, codzienny, medyczny, dla bankowców i ekonomistów, dla przewodników turystycznych itp., itd.).

Ma on także swoje konkretne funkcje, np. komunikatywną, ekspresywną, poznawczą, poetycką....

Kiedy natomiast uczymy się języka obcego, zaczynamy poruszać się w rytmie jego akcentu, parami - lektor i kursant, w grupie, albo w pojedynkę, kiedy wypływamy na głębokie wody języków obcych i np. przeprowadzamy się do innego kraju.

Znajomość języków obcych może być doskonała jak walc, intuicyjna i emocjonalna jak tango i wstrząsająca jak japoński taniec Butoh ;). Jedno jest pewne, znajomość języków obcych jest tak samo przydatna w życiu jak umiejętność tańca:)

Kończąc, dlaczego akurat Almand? Dlatego, że w umiarkowanym tempie (dostosowanym do każdego z Was) i z iście dworskimi umiejętnościami nasi doświadczeni lektorzy wprowadzą Was w tajniki języków obcych:)

A więc cóż więcej dodać - zapraszamy do nauki i lektury bloga!!!